ماهی تنهای تنگم کاش دست سرنوشت برکه ای کوچک به من میداد! دریا پیشکش...

و ماه ... زیبائیش به تو رفته تنهائیش به من

اون منم که عاشقونه شعر چشماتو میگفتم...هنوزم خیس میشه چشمام وقتی یاد تو می افتم...هنوزم میای تو خوابم تو شبای پر ستاره...هنوزم میگم خدایا کاشکی برگرده دوباره...

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من که اورا دوست میدارمولی افسوس او هرگز نگاهم را نمیخواهدبه برگ گل نوشتم من که اورا دوست میدارمولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا اورا بخنداند

سر بروی شانه های مهربانت میگذارمعقده ی دل میگشایمگریه ی بی اختیارماز غم نامردمی ها بغض ها در سینه دارمشانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

غمگین دیدارم ... ببین غمگین.ببین دلتنگ دیدارم...ببینخوابم نمی آید،بیدارم...نگفتم تا کنون، اما کنون بشنو:تورا بیش از همه کس دوست میدارم

رفته بودم سر حوضتا ببینم شاید، عکس تنهایی خود را در آب...آب در حوض نبودماهیان می گفتند:هیچ تقصیر درختان نیستظهر دم کرده تابستان بودپسر روشن آب، لب پاشویه نشستو عقاب خورشید، آمد اورا به هوا برد که برد

ماهی تنهای تنگم کاش دست سرنوشت برکه ای کوچک به من میداد! دریا پیشکش...

و ماه ...زیبائیش به تو رفته تنهائیش به من